اتحاد وسیع؛ آن نیست که من و همفکرانم با هم متحد شویم.
هنر آنست که بتوان از جبهه مقابل برای این اتحاد نیرو گرفت
برای اعلام مخالفت با سیاست جنگی – اتمی حاکم
حتی اگر یک "بانگ" بتوان
در مجلس داشت، نباید آن را از کف داد

انتشار شماره 166 راه توده (دوره اینترنتی) همزمان شد با سالگرد انقلاب ضد استبدادی 1357 و همچنین، اوج گیری نبرد تنگاتنگ بر سر انتخابات مجلس هشتم و مقابله و مقاومت در برابر تبدیل شدن این مجلس، به مجلس تائید کننده سیاست جنگی- اتمی حاکم.
راه توده، از یکماه پیش در سلسله سرمقاله های خود به استقبال این انتخابات رفت و بارها تاکید کرد که هر رویداد سیاسی در جمهوری اسلامی، اکنون متاثر از این سیاست است.
همانگونه که روی کار آوردن احمدی نژاد و شعارها و جنجال آفرینی هایش از دل این سیاست برخاست، برگماری ها و انتصابات جدید نظامی و مانورهای جنگی و نمایش های موشکی ادامه این سیاست است، انتخابات مجلس هشتم نیز نمی تواند در ادامه این سیاست نباشد. طراحان و مدافعان این سیاست، مجلس هشتم را مجلسی تابع و تائید کننده تصمیمات خود می خواهند. تا شکست این سیاست برای توده مردم آشکار نشده و علیه آن خیز برندارند، نمی توان انتظار عقب نشینی طراحان آن و ایجاد تحولات در حاکمیت را انتظار داشت. اما این بدان معنی نیست که در انتظار آن لحظه، همه سنگرها را ترک کرده و دراختیار طراحان و تائید کنندگان این سیاست بگذارند. نگرانی بزرگ آنست که این شکست هزینه هائی بزرگ و تاریخی را برای ایران و ایرانی به همراه آورد. باید کوشید از این هزینه ها کاست، اما این کوشش ابتدا بستگی به شناخت عمیق خود ما و همه سیاسیون و مبارزان سیاسی از ریشه تصمیمات حکومت- از جمله تلاش برای تشکیل مجلسی تابع و مطیع- دارد و سپس بهره گیری از هر تریبون و امکانی برای انتقال آگاهی خود به مردم. حتی اگر این تریبون، تک صداهائی در مجلس هشتم باشد. تردید نیست که باید کوشید شمار این صداها بیشتر باشد، اما حتی اگر یک صدا را هم بتوان بعنوان تریبونی برای بیان موضعی مخالف سیاست کنونی حاکمیت دراختیار داشت، باید آن را دراختیار گرفت. بویژه برای دورانی که یک صدا، باندازه یک فراکسیون و حتی باندازه یک مجلس بازتاب دارد.
همانگونه که کابینه یکدست احمدی نژاد به چند دست ترین کابینه طول عمر جمهوری اسلامی تبدیل شد، مجلس امام زمانی هفتم به مجلسی چند دست و چند فراکسیونی تبدیل شد، ما یقین داریم که مجلس هشتم نیز، علیرغم همه مهره چینی هائی که برای آن کرده اند، سرنوشتی متفاوت با مجلس هفتم و دولت احمدی نژاد نخواهد داشت. آینده نشان خواهد داد که با آغاز آشکارتر شدن شکست سیاست جنگی- اتمی حاکم، از میان نمایندگان مجلس آینده نیز فراکسیون هائی شکل خواهد گرفت که عملا سخن، بیان و مواضع شان، با مواضع کنونی کسانی که رد صلاحیت شده اند همخوانی خواهد داشت. تمام مسئله در درک این نکته نهفته است که هر تحولی در حاکمیت ها، نه تابع خواست و تمایل حکومت ها، بلکه متاثر از تحولات اجتماعی، شکست ها، بحران ها و اراده جنبش مردم است. بنابراین، آنجا که باید بزرگترین سرمایه را گذاشت، جنبش مردم است و این ممکن نمی شود مگر با تجربه خود مردم و آگاه ساختن آنها و همراه بودن با آنها.
حتی در آخرین و تابع ترین مجلس شاهنشاهی، ما دیدیم که وقتی جنبش انقلابی در جامعه به حرکت در آمد، ابتدا بانگ مخالفت با دولت و سیاست های آن و سپس زمزمه انتقاد از دربار شاهنشاهی – کودتائی در همان مجلس شه فرموده بلند شد. امثال بنی احمد، نماینده تبریز در همان مجلس شاهنشاهی بانگ برداشتند. می خواهیم با صراحت بگوئیم که دستچین شدگان شورای نگهبان و کانون قدرت و هدایت کنندگان و طراحان سیاست جنگی – اتمی برای مجلس هشتم، هرگز قابل مقایسه با دستچین شدگان دربار شاهنشاهی در مجلس شه فرموده نخواهند بود. اکثریت آنها نه وطن فروش خواهند بود و نه جیره بگیر. آنها را برای دفاع از سیاست های حاکم به مجلس می برند و چه کسی می تواند تضمین بدهد که از میان همین جمع دستچین شده، هنگام آشکار شدن شکست سیاست حاکم، علیه آن در همان مجلس هشتم بانگ برنخواهند داشت؟ سخن درباره آن اقلیتی نیست که جانیانی نظیر علی فلاحیان برای تشکیل سازمان امنیت داخلی مجلس و تبدیل مجلس هشتم به سنگر دفاع از خویش در آن جای دارند، بلکه از اکثریت سخن می گوئیم.
بنابراین، باید در پی آن چاره و سیاستی بود که نامش وسیع ترین اتحاد، در عمل است، پیش از آنکه اتحاد منسجم و روی کاغذ باشد و در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام شود. در همین اتحاد عمل های نانوشته، اما الزامی است که اتحادهای بزرگ در آینده شکل گرفته و انسجام خواهد یافت. چرا نباید برای رفتن به سوی این الزام و اجبار تاریخی مبارزه اجتماعی به اتحادی اندیشید و درجهت آن گام برداشت که بخشی از مجلس آینده و کسانی که کانون قدرت به مجلس می فرستد را در بر می گیرد؟
هنر سیاسی این نیست که من و دوستان همفکر و هم کیسه اقتصادی ام با هم متحد شویم. این اتحاد که هنر چندانی نمی خواهد. هنر بزرگ آنست که ما بتوانیم از اردوگاه مقابل برای اتحاد وسیع نیرو بگیریم. اتفاقا، مرور اخبار و رویدادهای مجلس هشتم و موضع گیری های ماه های اخیر برخی افراد اردوگاه مقابل- حتی اگر رقابت های سیاسی و یا تفاوت نگرش های سیاسی- اجرائی باشد- نشان میدهد که چنین زمینه ای در عمل وجود دارد. باید دست ها را از آستین بیرون آورد، از سد "من" عبور کرد و دست آنها را نیز در دست های خود گرفت!
این کار نه تنها عملی است، بلکه برای تحولات آینده اجباری و ضروری است. این مشی و منش توده ای است و بر مبنای همین مشی، پیرامون این اتحاد برای مجلس هشتم با صراحت بیشتر تا پیش از برگزاری انتخابات اعلام موضع خواهیم کرد.
نگاه از زاویه ای دیگر
حال، از زاویه دیگری نیز به انتخابات مجلس هشتم نگاه کنیم. این نگاه نیز ضروری است تا بدانیم چنین انتخاباتی نشانه قدرت حاکمیت است یا ضعف آن؟
1- برگزاري اين انتخابات به آن شكل مفتضحانه ای که پیش می برند نه نشانه قدرت حكومت بلكه نشان ضعف آشکار آنست. اگر حكومت خود را در قدرت احساس مي كرد و اعتماد به نفس داشت ابايي هم نداشت از اينكه انتخاباتي مشابه دوم خرداد 76 برگزار كند و توان آن را هم داشته باشد که 8 سال دولت و مجلس را فلج نگه دارد.
2 - اين ضعف ناشي از شكست سياست جنگي اتمي هم در عرصه جهاني و هم در عرصه داخلي است. در عرصه جهاني دو راه بيشتر باقي نيست يا عقب نشيني و يا روياوريي و هر دو به معناي شكست اين سياست است. در عرصه داخلي نيز شكست هاي پي در پي احمدي نژاد در حل مسايل اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی و غيره موجب نارضايتی شديد مردم شده است كه به شكل روي آوردن به اصلاح طلبان و حتی جناح هايی از راست كه از او فاصله مي گيرند خود را نشان مي دهد. همين امر است كه حكومت را ناگزير از برگزاري انتخابات با چنين وضعي كرده است.
3- در اين شرايط مسئله اصلي حفظ اميد و چشم انداز تحول در ميان مردم است. سياست تحريم به معناي اعلام آن است كه همه چيز تمام شده و راهي براي تغيير و تحول باقی نمانده است. ايجاد اين نااميدی از تحول سه پيامد می تواند داشته باشد:
الف - مردم با نااميدی از ايجاد تحول به شكل مسالمت آميز- از جمله انتخابات- به سراغ ديگر اشكال مبارزه برای سرنگون كردن كل نظام خواهند رفت. گزينه ای كه در حال حاضر کم احتمال ترین حالت است.
ب - به اميد اينكه نيرويی از خارج تحول را انجام دهد می نشينند.
پ - با نااميدی از تحول، مي روند به سمت پذيرش قدرقدرتی حكومت و تسليم به وضع موجود و سازش با آن. که در این حالت سعی خواهند کرد با آن گروهي كه قدرتمندتر است كنار بيآيند. اين احتمال سوم در واقع فعلا می تواند بيشترین احتمال را داشته باشد، چرا که هنوز دوران رکود و عقب نشینی جنبش پشت سر گذاشته نشده است.
4- آنچه قطعی است، اين است كه نه تنها با برگزاری اين انتخابات هيچ چيز پايان نمی یابد، بلكه همه چيز از نو شروع می شود. و این "همه چیز" یعنی آگاهی بیشتر مردم از ریشه های بحران حکومتی و پشت سر ماندن دوران رکود و عقب نشینی.
شكست ناگزير سياست جنگی - اتمي مدام و مدام تضاد و شكاف را درون جناح راست و حتي حاميان احمدي نژاد بیشتر خواهد کرد. تمام هنر آگاهان سیاسی حاضر در صحنه درک عمیق این مسئله و آماده شدن برای دوران آشکار شدن هرچه بیشتر این شکست حکومتی است. شکستی که همراه با آن، روزنه های تحول به دروازه های عبور جنبش، برای رسیدن به شاهراه دگرگونی ساختار کنونی نظام خواهد انجامید. هنر بزرگ و هوشیاری تاریخی سیاسی در توان همراهی و هدایت مردم تا رسیدن به این دروازه نهفته است. تا رسیدن به این دوران باید از شکاف ها، تضادها و رقابت های درون حکومتی و بویژه طیفی که سیاست جنگی – اتمی را پیش می برد استفاده کرد و در صحنه ماند. نه تنها در صحنه ماند، بلکه فرصت به فرصت به مردم نشان داد و حتی تفهیم کرد که تمام ستیز و نبردی که در حاکمیت و پیرامون آن جریان دارد و تمام بحران اقتصادی و سیاسی، ناشی از آن سیاست های اقتصادی و نظامی است که حکومت درباره آن سخن نمی گوید و حتی اذهان را می فریبد تا به آن نزدیک نشوند و مخالفان هنوز جسارت بیان صریح و بی پرده آن را، خطاب به مردم ندارند!
گذرگاهی که در آن قرار داریم و نامش انتخابات مجلس هشتم است، از جمله گذرگاه هائی است که باید آن را با بهره گیری از تضادها، رقابت ها و...ئی که شاهدش هستیم پشت سر گذاشت تا به دروازه بزرگ رسید. اشتباه بزرگ، کنار کشیدن و رها ساختن میلیون ها مردمی است که بهردلیل و انگیزه ای در انتخابات شرکت می کنند. نباید از دو کفه ترازوی انتخابات، کفه تحریم و کناره گیری را سنگین کرد، درعین حال که آشکار است شمار بیشتری به نسبت سالهای گذشته، نا امید و خسته از شرایط حاکم بر کشور ممکن است درانتخابات شرکت نکنند. پا به پای مردمی که حضور در انتخابات هنوز نشانه سیاسی بودن و فعال بودن آنهاست باید جلو رفت و درعین حال نتایج فاجعه بار سیاست جنگی- اتمی را نیز گوشزد کرد.

سازی که شورای نگهبان با آن می رقصد
انتخابات مجلس هشتم
رقص صلاحيت با ساز امريکا!

سردار عليپور  در يك نشست خبري در جمع خبرنگاران با اشاره به تلاش‌ها و همكاري‌هاي مؤثر مسئولان دانشگاه آزاد براي شناسايي عوامل اين باند كه در بخش آموزشي فعاليت داشتند، گفت: اين افراد كه 3 نفرند با سوءاستفاده از موقعيت‌هايي كه به دليل كار در حوزه آموزشي داشتند اقدام به برقراري ارتباطات با دلالان براي فروش مدرك ليسانس و فوق‌ليسانس مي‌كردند.
وي گفت: اعضاي اين باند به فروش مدرك در تمامي رشته‌هاي مختلف در مقاطع ليسانس و فوق ‌ليسانس  اعتراف كرده و عنوان كردند كه مدت يك سال اين اقدام مجرمانه را انجام داده‌اند.

اين درخواست را امروز، شنبه، در يک آئين مذهبی در تهران مطرح ساخت. هدف کنفرانس ماه آينده حل و

فصل مسائل مربوط به ايجاد يک کشور فلسطينی است، اما آيت الله خامنه ای ميگويد هدف واقعی

تقويت اسرائيل است، که وی آن را رژيمی صهيونيست ناميد. آيت الله ميگويد کنفرانس های قبلی صلح

به زيان مردم فلسطينی تمام شده است. او پرسيد دولت های عرب چه نيازی به حضور در کنفرانس دارند

وقتی که خود فلسطينيان در آن شرکت نمی کنند.  آيت الله خامنه ای به مذاکرات اهود اولمرت نخست

وزير اسرائيل و محمود عباس رئيس خودمختاری فلسطينی برای تدارک کنفرانس اشاره ای نکرد.  آيت الله

خامنه ای در مراسم مذهبی امروزهمچنين آمريکا را برای هرج و مرج در عراق مقصر شناخت.

پیش‌بینی «اكونومسیت» از نرخ تورم امسال ایران

واحد اطلاعات «اكونومیست» در تازه‌ترین گزارش خود پیش‌بینی كرد كه نرخ تورم كشورمان در سال جاری به 15.8 درصد برسد.

...

اکونومیست در گزارش خود عنوان كرده است: گزارش‌های منتشره در زمینه افزایش زیاد بهای كالا‌ها و خدمات ضروری و نیز سطوح بالای نقدینگی و همچنین افزایش هزینه‌های وارداتی منجر شده است كه پیش‌بینی شود نرخ تورم ایران در سال جاری افزایش یافته و به طور میانگین به 15.8 درصد برسد، این در حالی است كه آهنگ افزایش نرخ تورم با تثبیت بهای برخی كالا‌ها كندتر خواهد شد به طوری كه انتظار می‌رود در سال 86 نرخ تورمی‌ معادل 16 درصد برای كشور به ثبت برسد.

«شهرداران محترم مناطق بيست و دو گانه
سلام عليکم
احتراما، با توجه به مکاتبات صورت گرفته با وزارت کار و امور اجتماعي و به لحاظ رفع مشکل نيروي انساني شاغل در امور جمع‌آوري و حمل زباله، وزير محترم با جذب سه هزار نفر از اتباع خارجي براي انجام اين امر مهم موافقت نموده‌اند، لذا لطفا دستور فرماييد نسبت به ارسال ليست اسامي پيمانکاران مربوطه و نيروي مورد نياز آنان به اين اداره کل با هماهنگي مدير عامل محترم سازمان خدمات موتوري اقدام لازم معمول نمايند.
محمد هادي موذن
....

مشاور و مدير کل دفتر شهردار تهران»

در اين بخشنامه در حالي با استخدام سه هزار کارگر افغان در شهرداري موافقت کرده که بيش از 20 ميليارد تومان در بودجه امسال براي اخراج افغان‌ها از ايران اختصاص يافته است.
همچنين بنابر اعلام حسن صالحي‌مرام‌ مدير کل اشتغال اتباع خارجه وزارت کار، در سال 85 بيش از 200 ميليارد تومان جريمه در 120 هزار مورد بازرسي براي کارفرمايان به شناسايي 150 هزار کارگر افغان صادر شده است.
....

وزارت کار به عنوان متولي اشتغال براي ايرانيان همواره منتقد بکارگيري کارگران افغان در بخش خدمات شهري از سوي شهرداري بوده است، اما اين بار مشخص نيست وزير محترم کار با چه توجيهي به راحتي با استخدام سه هزار کارگر افغان در شهرداري تهران موافقت کرده است در حالي كه بيكاري يكي از مشكلات اصلي جوانان بشمار مي‌رود.

....

..

                                                                                       بر گرفته از شریف نیوز                                

عبدالواحد موسوی لاری مشارکت حداکثری مردم در انتخابات 24 اسفند امسال را در گرو ایجاد فضای رقابتی سالم و اجرای درست قانون توسط مجریان و ناظران و پرهیز از مصلحت اندیشی دانست.

...

اسماعيل گرامي‌مقدم با تكذيب خبري كه شب گذشته از بخش خبري 30 : 20 پخش شد، گفت: تنها يكي از اعضاي كميته دفتر سياسي حزب اعتماد ملي يادداشتي را در پاسخ به يك عضو شوراي مركزي حزب مشاركت، درباره سخنان آقاي كروبي ارايه داده است؛ بنابراين استفاده از عنوان دفتر سياسي حزب در اين رسانه مي‌تواند نشان‌دهنده‌ي تشكيل كانوني عليه اصلاح‌طلبان باشد.

وي در ادامه تاكيد كرد: از رييس سازمان صدا و سيما درخواست مي‌كنيم توصيه كنند حداقل در شب‌هاي احياء، اخلاق سياسي و ديني رعايت شود و به زيرمجموعه‌هاي خودشان تذكرات لازم را درباره اخبار كذب تخريب‌كننده اصلاح‌طلبان بدهند.

گرامي مقدم تاكيد كرد: اعضاي شوراي مركزي حزب اعتماد ملي در پاسخ به اين گونه مطالب مشي خويشتن‌دارانه را در پيش مي‌گيرند.

سخنگوي دولت با نكوهش نحوه برخورد رئيس دانشگاه كلمبيا با رئيس جمهوري ايران از برنامه ريزان ايراني اين ديدارانتقاد كرد.وي با بيان اينكه  لي بولينجر به عنوان يك مقام دانشگاهي و استاد دانشگاه مي بايست ادب را مراعات مي كرد گفت:خوب بود طراحان سخنراني آقاي احمدي نژاد كه خودشان مقدمات دعوت دانشگاه كلمبيا از ايشان را فراهم كرده بودند همه احتمالات را پيش بيني مي كردند.سخنگوي دولت در پاسخ به اين پرسش كه "مگر برخورد آقاي بوينجر قابل پيش بيني بود؟" گفت:حق با شماست .اين رفتار قابل پيش بيني نبود.اما آقاي احمدي نژاد و همراهان ايشان مجبور نبودند پس نخستين توهين ،باز هم به كار خود ادامه دهند.آنها مي توانستند سريعا" محل سخنراني را ترك و از طريق وزارتخانه هاي امور خارجه و علوم رسما به دولت آمريكا و دانشگاه كلمبيا اعتراض كنند.

باتوجه به اینكه ماجرای اعلام‌شده از سوی روزنامه «جمهوری اسلامی» به حدود دوماه قبل باز می‌گردد، گفت: پس از آنكه فاطمه رجبی توهین‌آمیزترین مقاله خود را علیه هاشمی رفسنجانی نوشت و در آن اتهامات مالی و حتی اخلاقی شدیدی را متوجه آقای هاشمی و خانواده وی ساخت، نزدیكان هاشمی نسخه‌ای از مقاله رجبی را به ایشان ارائه می‌كنند.

این منبع آگاه ادامه داد: آقای هاشمی پس از رؤیت مقاله، به فرزندانش می‌گوید كه با توجه به شدت اتهامات و توهین‌های این مقاله، طوری عمل كنید كه مادر (عفت مرعشی، همسر آقای هاشمی) از موضوع مطلع نشود.

وی ادامه داد كه همسر آقای هاشمی پس از اطلاع از موضوع، بشدت عصبانی شد و مستقیما موضوع را از طریق بیت رهبری پیگیری كرد و حتی تهدید كرد كه در صورت ادامه این توهین‌ها توسط رجبی، اجازه حضور هاشمی در جلسات و دیدارهای مقامات عالی نظام را نخواهد داد.

به گفته این منبع آگاه خامنه ای،  رجبی را از ادامه این رویه به‌ویژه درباره آقای هاشمی منع شرعی كردند اما با نزدیك شدن به زمان انتخاب رییس مجلس خبرگان و احساس خطر طیف مصباح‌یزدی از پیروزی هاشمی دور تازه تحركات فاطمه رجبی شروع شد و همین امر باعث شد تا روزنامه «جمهوری اسلامی» پس از انتخاب آقای هاشمی، خبر موضوع را رسما منتشر كند.

تغییر نام بوشهر با کدام هدف ؟؟!!!...

یکی از مسائلی که بعد از انقلاب در رابطه با شهرها مطرح بود تغییر نام شهرها،روستاها ویا هرموسسه ای که با نام شاه، شاهین، هما،یا هر نامی که این کلمات شامل می شد مثلا تغییر نام کرمانشاهان به باختر یا شاهین شهر به بهشهر کنونی ولی در این بین فقط کلمه هما که مخفف شرکت هواپیمایی ملی ایران بود نتوانستند تغییر بدهند امروز طرح عطارزاده در مورد بوشهر ما را یاد اوائل انقلاب می اندازد از همین جا به عطارزاده عزیز می گوییم بهتر است به مردم جنوب و به خصوص دلاور مردان و شیر زنان بوشهر احترام نهد و پایمردی آنان در مبارزه با استعمار و مقاومت در بحبویه جنگ جهانگیر دوم به یاد آرد و از مردم بابت این صحبت نابخردانه عذر خواهی نماید.

                                                                                                       والسلام من اتبع الهدی 

                   از اینکه رعایت می فرمایید سپاسگزارم 

تمرين سرکوب شورش مردم

مانور يا همايش بسيج خواهران ديروز در پايگاه گردان الزهرای تهران برگزار شد. ظاهرا بسيج برای دفاع از کشور در برابر حمله خارجی تشکيل شده و يا حداقل در ابتدا با اين هدف تشکيل شده بود. اما مانور ديروز خواهران بسيج، حکايت ديگری بود. اين مانور نه برای مقابله با حمله خارجی، بلکه برای سرکوب شورش های مردمی برگزار شد و البته بخش مقابله زنانه اش به بسيج خواهران رسيده، والا بخش مردانه اش همچنان در اختيار لباس شخصی ها و حزب پادگانی هاست. البته ستاد پشتيبانی هر دو سپاه و نيروی انتظامی است.

در مانور ديروز، يک گروه شدند زنان تظاهر کننده و گروه دوم مقابله کننده با اين تظاهر کنندگان و شورش کنندگان. بتدريج ريش ماجرای مقابله با بدحجابی و بگير و اعدام کن لات و لوت ها در می آيد. همه اين مانورها برای مقابله با شورش مردم است و از شورش شب سهميه بندی بنزين درس بزرگی به آقايان داده است. آنقدر بزرگ، که خانم های بسيجی را هم به خدمت گرفته اند!

اين مانورها و يورش های سياسی با آن گرايش به مصالحه جهانی بر سر برنامه اتمی که در 24 ساعت گذشته تبليغ جهانی می شود، همخوانی ندارد، زيرا حکومت خود را همچنان آماده تحريم ها و حمله نظامی می کند. اگر مصالحه و تفاهمی در کار بود، نياز به اين مانورها و آمادگی ها نبود. هرکس نداند، حاکميت می داند به کجا می رود و حرف آخر اتمی ش چيست!

حوادث پياپی در يك ماه و نيم اخير كه همگی حكايت از تصميم‌گيری‌های غيرمتعادل دارند، متاسفانه بوی آزاردهنده افراط و فاصله گرفتن از تعادل را به مشام‌ها می‌رسانند. اين روند خطرناك اگر ادامه يابد، كشور را به سوی يك فاجعه به پيش می‌برد، فاجعه‌ای كه با هيچ وسيله‌ای قابل كنترل نخواهد بود. ماجرايی كه فاصله گرفتن از تعادل و تسليم افراط شدن را به اوج رساند، تصميم شتاب‌زده رييس‌جمهور درباره مديرعامل و اعضای هيات‌مديره بيمه ايران بود. قبل از آن، نوع برخورد با نظاميان نيروی دريايی انگليس كه به آب‌های سرزمينی كشورمان تجاوز كرده بودند، يك اخطار در همين زمينه بود كه جدی گرفته نشد. ماجرای بخشيدن يك بخش از استان فارس به يك شهر و بلوايی كه بر سر آن در جريان سفر رييس‌جمهور به آن استان برپا شد و همه ما آن را به حساب يك غفلت گذاشتيم و از كنارش با سكوت گذشتيم... اين تعداد اشتباه از يك رييس‌جمهور در مدتی كمتر از يك ماه و نيم... آن هم در مسايل مهمی كه بعضی از آنها به سياست خارجی و بعضی ديگر به مديريت كشور و آبروی اشخاص و اعتبار نهادها و بنيه اقتصادی كشور مربوط می‌شود، بسيار زياد است. به نظر می‌رسد سكوت درباره اين امور، جايز نيست و به معنای ترجيح دادن منافع جزيی بر مصالح كلی نظام و كشور و ملت است... شورش‌های چند روزه اقليد عليه تصميم رييس‌جمهور در مورد الحاق‌بخش خسرو و شيرين به آباده، را نمی‌توان تاييد كرد ولی بدون ترديد آن تصميم را هم نمی‌توان تاييد كرد. حتی قبل از انقلاب، شاه هم كه خود را مالك و صاحب كشور و ملت می‌دانست به خودش اجازه نمی‌داد وقتی مردم يك شهر می‌گويند فلان بخش را به شهر ما ملحق كن، او همان جا بگويد: مال شما باشد!

اين قبيل امور، مجاری قانونی دارند و بايد مراحلی را از جنبه‌های سياسی و امنيتی و اجتماعی طی كنند تا به نتيجه برسند. آيا تجربيات استان شدن قزوين و تقسيم شدن خراسان به 3 استان در اين زمينه برای كسی كه خود مدتی فرماندار و استاندار بود كافی نيست؟... تكيه بر گزارش يك فرد اخراجی از بيمه كه وزارت اطلاعات او را از حراست بيمه ايران اخراج كرده و توسط رييس ديوان محاسبات به سمت بازرسی گمارده شده است نمودن و بدون بررسی‌های قانونی، حكم عزل همه اعضای هيات‌مديره و مديرعامل بيمه ايران را صادر كردن، خسارت‌هايی برای اقتصاد، مديريت، اعتماد عمومی و مهم‌تر از همه آبروی اشخاص و خانواده‌ها در بر دارد. حتی برای برقراری رابطه با يك دولت مستقل و آزاد و مقتدر و محبوب و مردمی اين چنين ملتمسانه و سر از پا نشناخته سخن گفتن با مصالح كشور منطبق نيست، چه رسد به دولت حسنی مبارك كه منفور و ضد مردمی و دلال صهيونيسم و نوكر آمريكاست... شما اگر می‌خواهيد با حسنی مبارك رابطه برقرار كنيد بسم‌الله، ولی لااقل همان شرط‌هايی كه او قبلا پذيرفته بود ولی چون عمل نكرد، حتی وزير خارجه دولت اصلاحات، كه شما آن را دولتی غيرانقلابی و اهل مسامحه می‌دانيد، حاضر نشد رابطه برقرار شود، را رعايت كنيد. وانگهی، حتی اگر شرط‌ها هم محقق شوند، اين شتابزدگی غيرمنطبق با واقع و قبل از طی شدن مراحل قانونی چيست كه شما را وارد می‌كند بگوييد اگر دولت مصر اعلام آمادگی كند تا پايان وقت اداری همين امروز سفارت ايران را در قاهره برپا می‌كنيم؟ سفارت برپا كردن كه خم رنگ‌رزی نيست... ما دوست نداريم رييس‌جمهورمان طوری سخن بگويد و طوری تصميم بگيرد كه به عدم برخورداری از تعادل متهم شود.

گزارش مصرف مواد مخدر در 2007 -- ترجمه تینا چوبین

گزارش جهانی مصرف مواد مخدر در سال 2007  منتشر شده از سوی دفتر جرایم و موادمخدرسازمان ملل متحد نشان می دهد دربین سالهای 1990 تا 2006، میزان مصرف هروئین در کشورهای اطراف افغانستان از جمله ایران ، پاکستان، آسیای مرکزی و همچنین روسیه، هند و بخش هایی از افریقا روبه افزایش گذارده

 و  بسیاری از این مناطق دارای سطح بالایی از فقر و اچ آی وی هستند که انها را دربرابر آثار زیانبار مصرف موادم خدر آسیب پذیر تر می سازد. شواهد نشان می دهد که در کشورهای ایران و پاکستان میزان قابل توجهی ار مورفین هنوز به هروئین تبدیل می شود (1، ص 39). همچنین دراین گزارش آمده است که درسال 2006 همه مواد افیونی خارج شده از افغانستان  53 درصد از طریق ایران، 33 درصد از پاکستان و 15 درصد از طریق آسیای میانه بویژه تاجیکستان خارج شده است . اگر دراین ارتباط فقط هروئین و مورفین مورد بررسی باشد، 48 درصد از پاکستان، 31 درصد از ایران و 21 درصد از آسیای میانه قاچاق شده است. مسیر قاچاق این مواد از افغانستان عبارت ازپاکستان، ایران، ترکیه و کشورهای بالکان و سپس اروپای غربی است(451، ص).
درسال 2005 ، کشور ایران با 29 درصد سهمیه دارای بیشترین میزان تصرف جهانی مواد افیونی شامل هروئین، مورفین و تریاک معادل با هروئین بوده است. پس از آن کشورهای پاکستان با 20 درصد، افغانستان 15 درصد، چین 7.5 درصد، ترکیه 7 درصد و روسیه با 4 درصد فرار دارند. این ارقام در انگلستان 1.8 درصد، در امریکا 1.4 درصد و درایتالیا 1.1 درصد است (1، ص 47).  ارقام مطلق دراین باره عبارتند از:
1. تریاک با 342 تن متر مربع  شامل 68 درصد ایران( گویای مصرف داخلی زیاد با حدود 231352  کیلو است)، افغانستان 27 درصد و پاکستان 2 درصد.
2. هروئین و مورفین با 91 تن متر مربع  شامل 27 درصد پاکستان، 14 درصد ایران( با12493 کیلو)، چین و افغانستان و ترکیه رویهم 10 درصد و روسیه 5 درصد و تاجیکستان 3 درصد.
3. مورفین با 32  تن متر مربع  شامل 69 درصد پاکستان، 22 درصد ایران، 6 درصد افغانستان و ترکیه 2 درصد. شواهد مربوط به حجم بالای تصرف مورفین نشان می دهد که حجم بالایی از هروئین در خارج از افغانستان و در کشورهای همسایه نظیر ایران و پاکستان تولید می شود.
4. هروئین با 59 تن متر مربع  شامل چین با 15 درصد، ترکیه یا 14 درصد، افغانستان با 12 درصد، ایران 10 درصد و روسیه با 8 درصدانگلستان و تاجیکستان و پاکستان هریک 8 درصد، امریکا 3 درصد و ایتالیا 2 درصد.
ارقام اولیه در سال 2006 نشان می دهد که ارقام فوق درایران و پاکستان به نسبت سال قبل، 46 درصد افزایش یافته است. و همچنین شواهد در همین دوره  نشان از افزایش 49 درصدی تولید تریاک در استان های جنوبی افغانستان در همسایگی ایران و پاکستان دارد و مسیر سنتی پیش گفته در انتقال مواد افیونی به اروپا همچنان تغییری نکرده است (1، ص 47).
شواهد نشان می دهد 15.6 میلیون نفر دردنیا معادل 0.4 درصد حمعیت واقع درسنین 15 تا 64 سالگی مواد افیونی مصرف می کنند که 60 درصد ان در آسیا و اروپا مورد تقاضااست. بیش از نیمی از جمعیت مصرف کننده مواد افیونی در آسیا زندگی می کنند. شیوع سالانه معتادن مواد افیونی از جمله هروئین همچنان در ایران روبه افزایش است بطوریکه تعداد آنان به بیش از 1.2 میلیون نفر معادل 2.8 درصد کل جمعیت واقع درسنین مذکور می رسد(1، ص 56).
درخصوص میزان تصرف شده شیره خشخاش نیز ارقام حاکی است ایران پس از اسپانیا و پاکستان و مراکش و فرانسه، با 83471 کیلو گرم، رتبه پنجم را داراست (1، ص 111). همچنین شواهد نشان می دهد که بخش اعظم هروئین تولی دشده در افغانستان از طریق ایران و پاکشتان به سایر نقاط منتقل می شود(1، ص 182) .

ايران از افزايشِ تولید ترياک و لطمات ناشی از مواد مخدر در کشور همسايه اش افغانستان  که سالانه تعداد زيادی از مردم را به اعتیاد می کشاند، نگران  است. ترياک افغانستان جهتِ مصرف داخلی و انتقال به بازارهای اروپايی و حوزه خليج فارس به ايران قاچاق مي شود. کمیسیون جرایم و مواد مخدر سازمان ملل متحد کمیسیون مبارزه علیه توزیع مواد مخدر  در سال ۲۰۰۶ برنامه های خود را درایران تقویت کرد. سهم این کمیسیون در طول ۳ سال با رقم کل ۲۱،۳ ميليون دلار آمريکا عمدتا روی مقابله با قاچاق موادمخدر،  پیشگیری و درمان  ناشی از سوء استفاده از مواد مخدر و گسترش حاکمیت قانون ازطریق پیشگیری از جرایم و روشهای مبارزه با فساد تمرکز یافت. 
کمیسیون جرایم و مواد مخدر  جهت توسعه همکاری بين المللی در زمينه های کنترل مواد مخدر و جرائم آن تلاشهای فراوانی کرده است. این کمیسیون همچنين باعث شده که تعدادی از کشورها جهت کاهش توليد، اجرای قانون و کاهش تقاضا در همکاری به "گروه کوچک دوبلين،Mini Dublin Group" متشکل از ۲۳ کشور،رئيس اتحاديه اروپا و مسئولان بين المللی پيشقدم شوند .

سياست جديد ايران جهت کنترل مواد مخدر
کمیسیون جرایم و مواد مخدر کمکهایِ چشمگيری جهتِ تطبيق دولت با سياست های عمومی جديد و مبارزه با مواد مخدر کرده است. این کمیسیون به همراهی و کمک دولت از طريق ترويج همکاری منطقه ايی و بين المللی کنترل مواد مخدر از جمله با پايه گذاری شامل يک پايگاه اينترنتی افراد عالی رتبه مرتبط  و کارشناسان پليس مواد مخدر مستقر درمنطقه و اطراف آن ادامه مي دهد. تجهيزات در نظر گرفته شده برای نيروی پليس گروههای مبارزه  با مواد مخدرايرانی واقع در مرز افغانستان و پاکستان، قدرت بازرسی مستمری ارائه می کند که مسئولان را قادر مي سازد کنترل تجارت ترياک و هروئين را محکم تر کند.
 کاهش اچ آی وی -  ايدز و مصرف مواد مخدر
این کمیسیون در سال ۲۰۰۶ تمرکز خود را به حمایت پشتیبانی مالی از نمایش  کاهش تقاضای مواد مخدر اختصاص داده است.  اين کار ديدار بين المللی هيأت نمايندگان  از زندان رجائی شهر تهران  درماه مارچ (از ۲۱ کشور اروپايی، کانادا، مکزيک و سازمان بانک جهانی) را ممکن ساخت. این کمیسیون، سازمان بانک جهانی و UNAIDS با دفتر مرکزی کنترل مواد مخدر جهت مشاوره سازماندهی جهت جلوگيری اچ آی وی / ايدز در بين معتادان به تزريق مواد مخدر در تهران کار ميکنند. این کمیسیون همکاری اش را با ارگانهايی از جمله يونيسف، UNFPA و UNAIDS در مورد مصرف مواد مخدر استحکام بخشيده است.

اجرای قوانين و همکاری قانونی
از جمله تلاشهای این کمیسیون برای همکاری بين الملل جهت پيشگيری،  سازمانی را تاسيس کرده که ديدار نماينده دفتر خانه مبارزه با مافيای ايتاليا، دکتر giovanni Melillo، که امضای يادداشت درکِ متقابل بين دفترخانه قوه قضايی ايران ممکن شد. این کمیسیون و قوه قضايیه ايران امکاناتِ تاسيس و پايه گذاری يک سازمان جهتِ مبارزه با جرائم سازمان يافته تحت يک پروژه پايه گذاری شده توسط ايتاليا و بريتانيای کبيررا بررسی کردند .
همزمان با  پايه گذاری پروژه  این کمیسیون توسط کمسيون اروپا، دولت هلند و قوه قضاييه ايران برای برنامه های اصلاحی سيستم زندانی و عدالت، کمک و همياری دريافت کرد (2، ص 39).

                                                                            بر گرفته از سایت جامعه شناسی در ایران

بحران هسته‌اي، نشست دوره‌اي آژانس اتمي، قيمت و سهميه‌بندي بنزين، نرخ بهره، متعه و انتخابات پيش‌رو و ده‌ها موضوع ريز و درشت ديگر ظاهراً مانع از آن شده است كه به فاجعه‌اي كه در محروم‌ترين استان كشور يعني بلوچستان و بخش‌هايي از هرمزگان رخ داده به نحو مناسبي پرداخته شود. شايد هم تعمدي در اين سكوت نسبي خبري (با توجه به عمق و گستره فاجعه) وجود دارد.
وقتي كه از يك كشور و واحد ملي سخن مي‌گوييم دقيقاً به اين معناست كه همه اجزا و مناطق آن كشور با هم كل واحدي را تشكيل مي‌دهند و تفاوت‌هاي زباني، مذهبي، نژادي و... نمي‌تواند توجيه‌كننده تبعيض و نابرابري باشد. اگرچه در همه دنيا ميان مناطق مختلف كشورها تفاوت‌هايي وجود دارد، اما اصل اساسي كوشش بر كاهش و رفع تبعيض‌ها و نابرابري‌هاست و اينكه اين نابرابري‌ها تا حدي كاهش يابد كه قابل قبول يا حداقل قابل فهم باشد. اما وضعيت بلوچستان و جنوب غربي هرمزگان چنين نيست.
امروز برحسب معیارهاي جهاني، كشورهاي توسعه‌يافته داراي شاخص توسعه انساني بالاي 8/0 و كشورهاي با شاخص زير 5/0 معرف مناطق توسعه انساني پايين هستند. شايد در تعداد محدودي از كشورها بتوان وضعيتي را يافت كه بخش مهمي از كشور با شاخص توسعه انساني بالا و بخش مهمي نيز با شاخص توسعه انساني بسيار پايين باشد و ايران از جمله اين كشورهاست كه شاخص توسعه انساني در مناطق جنوبي بلوچستان قطعاً كمتر از 5/0 و در مناطق مركزي و تهران بيشتر از 8/0 است. و اين در حالي است كه بخش مهمي از درآمدهاي مردم اين كشور از نفت است. نفتي كه مي‌بايست حداقل به طور مساوي و به صورت مشاع همه مردم از آن بهره‌مند باشند.
هفت سال خشكسالي شديد در جنوب شرقي كشور، هنگامي كه با طوفان گونو (ديوانه) مواجه شد، طي اندك زماني موجب بارش باران‌هاي زيادي شد كه حتي بيش از میزان بارش يك سال منطقه است. خشكي زمين و مشخصات خاك‌شناسي آن موجب بروز سيل شد. تا اينجاي كار كسي را نمي‌توان مسئول دانست، اما هنگامي كه خانه‌هاي خشتي يكي پس از ديگري در برابر سيل از ميان رفتند، و باقيمانده آنها نيز به دليل خيس شدن در ادامه فرو خواهد نشست و جاده‌هاي ارتباطي قطع شده و كمك‌هاي ضروري و فوري و مورد نياز مردم تأمين نشود و بيماري‌هاي متعدد (به دليل آب و هواي منطقه) مردم را تهديد كند و... اين پرسش پيش مي‌آيد كه چرا مسئولين محلي درصدد عادي جلوه دادن وضع هستند و مسئولين كشوري نيز سكوتي ناخوشايند را پيش ساخته‌اند؟
گرچه بايد دعا كرد كه هيچ كس مبتلا به اين بلاياي طبيعي نشود، اما هنگامي كه رخ داد مي‌توان اينگونه فاجعه‌ها را به فرصتي براي تجلي بخشيدن به اتحاد ملي و تقويت آن تبديل كرد ،تا افراد . مناطق بلاديده با تمام وجود حس كنند كه همه مردم اين كشور با آنان حس همدردي دارند و در هنگام نياز به هر طريق كمك‌كار آنها خواهند بود. برعكس اگر قدر چنين فرصتي دانسته نشود، اين وقايع موجب انفعال و دور شدن از اتحاد و يكپارچگي و احساس تبعيض بيشتر و از آن بدتر احساس اهميت نداشتن مي‌شود كه آثار و عوارض بسيار ناخوشايندي را به همراه خواهد داشت. چنين رفتاري موجب تشديد فاصله و مرزهاي رواني موجود ميان مردم منطقه با ديگر مناطق كشور می شود. به عنوان یک اصل کلی مسئولين كشوري لزوماً نمي‌بايست به اخبار و تحليل‌هاي دست اندرکاران محلي و منطقه‌اي اكتفا كنند. مسئولين محلي به دليل سوءمديريت‌ها و نيز تفوق گرايش‌هاي قومي ـ مذهبي در مديريت آنان، احتمالا چنان كه شايسته است به انعكاس واقعيت‌ها نمی پردازند. اگر اراده‌اي براي حل مسايل مردم آن منطقه بود، امروزه با شاخص‌هاي توسعه بسيار اندك در آنجا مواجه نبوديم. اگر در فضاي منطقه آزادي نسبي وجود داشت و مردم مي‌توانستند در ذيل نهادهاي مدني و براي استيفاي حقوق خويش متحد و متشكل شوند، امروز مي‌توانستند سكوت خبري مرموز كنوني را بشكنند، و به استيفاي حقوق خود بپردازند.
انصاف را بايد رعايت كرد. چند سال پيش چادر مسجد ارك آتش گرفت. و تعدادي از هموطنان جان باختند، واكنش دست‌اندركاران و هزينه‌هايي كه آقايان به لحاظ حجم و سرعت براي آن كار كردند را مقايسه كنيد با ابعاد چنين فاجعه‌اي انساني كه ده‌ها هزار كيلومتر مربع از كشور و ده‌ها هزار نفر از مردم را مشغول خود كرده است. فاجعه اخير شايد اين حسن ناخوشآیند!! را داشت كه تفاوت‌هاي سطح زندگي مردم منطقه فاجعه‌ديده را با ديگر مناطق كشور نشان دهد، و برخي را از خواب غفلت بيدار كند، اما آيا ممكن است از اين سطح هم فراتر رود و ماهيت مديريت و سياست‌هاي حاكم بر منطقه را نيز به چالش بكشد؟ خدا مي‌داند.

مير حسين موسوی
سرانجام يک نفر دهان گشود
و مچ رهبر و دولتش را گرفت

به زودی اعلام خواهد شد:

۱-علل تظاهرات درآذربایجان...

۲-سخنان احمدی نژاد در یک ماه گذشته که نشان ازآشفتگ ایشان بوده است.

۳-مانور نظامیان امریکایی در خلیج فارس و پیوستن آلمان و فرانسه و انگلیس به او...

این یک مانور ساده است ...

                                     اصلاجای نگرانی نیست...

اقای احمدی نژاد راست میگه امریکا و امثال او ....

                                                                  تحرکات آنها اصلآ جنگی نیست....

آقا دعا کن...

دبيرکل فدائيان اسلام يک جبهه جديد گشود
ايران قدرت نظامی منطقه است
و بايد قفقاز را از روسيه پس بگيرد!

احمدی نژاد در شعارهای تبلیغاتی برای ریاست جمهوری گفته بود:جامعه این قدر مشکل دارد که وقت تذکر دادن و ایجاد تنگنا برای مردم در مورد حجاب نیست....

تذکر در مورد حجاب توهینی به شخصیت انسانی است...

اما امروزه چه شده است آیا این موراد اهانت به مردم نیست ....  

۱-طرح نقشه واگذاری جزیره ابوموسی به امارات

۲-طرح نقشه تقسیم خلیج فارس به دو قسمت :الف:خلیج عربی

                                                                  ب:خلیج فارس

۳-کوچک کردن ایران در مقابل عربها نمونه آن در خواست بی صبرانه احمدی نژاد برای گشایش سفارت ایران در مصر 

سخنان غافلگير کننده محسن رضائی در باره احمدی نژاد
احمدی نژاد، حداکثر يک استاندار است
کابينه اش نيروی (سرداران) دست ششم

ماجرای مبارزه با بد حجابی برای چیست؟

ماجرای کش دار مقابله با بدحجابی و در واقع زهرچشم گيری از مردم و منفعل کردن سياسی جامعه و انحراف افکار عمومی از مهم ترين مسائل اقتصادی و سياسی کشور. کسی نبايد فرصت پيدا کند تا بپرسد "جزيره ابوموسی را چرا واگذار می کنيد؟"، "خطر حمله به ايران چقدر است؟"، "چطورشد که همگی طالب مذاکره با امريکا شديد؟"، " ماجرا پناهگاه زير زمينی در زير حرم امام رضا چيست که رهبر از فروردين تا کنون دوبار برای بازديد از پيشرفت کار آن به مشهد سفر کرده است؟"، " چرا معلم و کارگر را مقابل مجلس کتک زديد؟" و...

مقابله با بد حجابی از کجا تا کجا